شعر ناظم حکمت
برگردان پرستو ارستو

Gözlerin

Gözlerin gözlerin gözlerin,
ister hapisaneme, ister hastaneme gel,
gözlerin gözlerin gözlerin hep güneşte,
şu Mayıs ayı sonlarında öyledir işte
Antalya tarafında ekinler seher vakti.

Gözlerin gözlerin gözlerin,
kaç defa karşımda ağladılar
çırılçıplak kaldı gözlerin
altı aylık çocuk gözleri gibi kocaman ve çırılçıplak,
fakat bir gün bile güneşsiz kalmadılar.

Gözlerin gözlerin gözlerin,
gözlerin bir mahmurlaşmayagörsün
sevinçli bahtiyar
alabildiğine akıllı ve mükemmel
dillere destan bir şeyler olur dünyaya sevdası insanın.

Gözlerin gözlerin gözlerin,
sonbaharda öyledir işte kestanelikleri Bursa'nın
ve yaz yağmurundan sonra yapraklar
ve her mevsim ve her saat İstanbul.

Gözlerin gözlerin gözlerin,
gün gelecek gülüm, gün gelecek,
kardeş insanlar birbirine
senin gözlerinle bakacaklar gülüm,
senin gözlerinle bakacaklar

چشمان ات ، چشمان ات، چشمان ات
چه در زندان به دیدارم بیایی ، چه در بیمارستان

چشمان ات ، چشمان ات، چشمان ات
مثلِ آفتاب سپیده دمان ِ ماه می
در کشتزاران حومه ی آنتالیا
چشمان ات ، چشمان ت، چشمان ات
بارها در برابرم گریسته
تهی شدند
مثل چشمان کودکی شش ماهه
حتا یک روز هم بی¬آفتاب نماندند

چشمان ات ، چشمان ات، چشمان ات
چشمان خمار ات بگذار خوشبخت
تا جایی که میشودبنگرند
سودای انسان و دنیا را
که چگونه می چرخد افسانه وار بر زبان ها

چشمان ات ، چشمان ات، چشمان ات
جنگل های بلوط بورسا، در خزان
برگِ درختان، پس از باران تابستان
هر فصل وساعت ، استانبول را بیاد میاورد

چشمان ات ، چشمان ات، چشمان ات
گل رُز من !
روزی می رسد
روزی که
انسانهای برادر
با چشمان  تو به یکدیگر خواهند نگریست گل رُز من
با چشمان تو


-------------------------------------

شعری از ناظم حکمت (برگردان: پرستو ارستو)

ناظم حکمت

برگردان :پرستو ارستو

———————-

Adsız

Ayrılık demir çubuk gibi sallanıyor havada

Çarpıyor yüzüme gözüme

Sersemledim

Kaçıyorum ayrılık kovalıyor beni

Yolu yok elinden kurtulmanın

Dizlerim kesildi yıkılacağım

Ayrılık zaman değil yol değil

Ayrılık aramızda bir köprü

Kıldan ince kılıçtan keskin

Kıldan ince kılıçtan keskin

Ayrılık aramızda bir köprü

Seninle diz dize otururken de.

بی نام

جدایی چون میله ای آهنی نوسان در هوا

می کوبد بر  صورت ام چشم ام

سرسام گرفته ام

میگریزم جدایی دنبالم می کند

برای فرار از دست اش راهی نیست

زانوان ام  قطع شده بر زمین میخورم

جدایی زمان نیست، راه نیست

جدایی پلی ست بین ما

نازکتر از مو ، برنده تر از خنجر

نازکتر از مو ،برنده تر از خنجر

جدایی پلی ست بین ما

حتا وقتی زانو به زانو نشسته ایم تنگ ِ هم